در آغاز دهه 1970، چین شروع بهبازنگری در راهبرد سیاست خارجی خود کرد، بهویژه همزمان با نزدیکتر شدن بهجهان غرب. درنتیجه، حمایت چین از جنبشهای انقلابی در منطقه کاهش یافت و نوعی احتیاط آشکار در موضعش نسبت بهانقلاب عمان پدیدار شد. همزمان، حمایت مستقیم اتحاد جماهیر شوروی افزایش یافت، که این امر شکافی را در درون جبهه آشکار ساخت: میان جناحی متأثر از مائوئیسم که بر ظرفیت انقلابی دهقانان خردهمالک تأکید داشت، و جناحی متأثر از شوروی که بر نقش رهبری طبقه کارگر و اهمیت همکاریهای بینالمللی با دولتهای سوسیالیستی تأکید داشت.
انقلاب و رهایی در خلیج فارس
نوشتهی حنا الخمری
ترجمه: سارا طاهری
</p