rss feed

31 شهریور 1397 | بازدید: 233

ارعاب و خشونت محصول نظام سرمایه‌داری است

نوشته: رضارخشان - فریدون نیکوفرد

ما معتقدیم کسی‌که دست به‌خشونت می‌برد، می‌ترسد. کسانی‌که در این دوره متوسل به‌اسلحه می‌شوند نه تنها مشروعیتی ندارند، بلكه مخالف آزادی و رسیدن زحمت‌كشان به‌حقوق خود [نیز] هستند. تفنگ در دستان سركوب‌گران است و زحمت‌كشان سلاح‌شان در كارهای جمعی و به‌طور مشخص اعتصاب و کارهای مدنی است.

كسانی‌كه ارعاب و وحشت تولید می‌كنند، می‌دانند که عدالت و آزادی خارج از تفنگ و گلوله‌شان به‌دست می‌آید؛ و این‌ها تنها پیام‌رسانان مرگ و نابودی هستند كه وقتی با منطق تفنگ به‌دنبال تغییر شرایط به‌نفع خودشان هستند، به‌واقع تن به‌قانون جنگل می‌دهند؛ مانند تنازع بقا در جنگل كه هیچ‌گاه پیروز نخواهند شد و می‌خواهند که ضعفا را بدرند. دست‌گیری‌هایی که به‌همراه خواهد داشت، خود شاهدی است براین ادعا.

حمله‌ی نظامی امروز یادآور خالد اسلامبولی و ترور سادات بود که فقط خون بسیاری ریخته شد؛ چه بی‌گناه و باگناه فرقی نمی‌کند،‌ اما نه تنها تغییری حاصل نمی‌شود، بلکه نتیجه‌ی معكوس هم دارد و به‌واقع دشمنان اصلی زحمت‌كشان می‌خواهند سوءِاستفاده كنند و مطالبه‌گری و حق و حقوق کارگران و زحمت‌کشان و اقوام را از بین ببرند: طبقه‌ای که دارای یک سری حقوق طبیعی و انسانی است. ما ضمن محکوم کردن حادثه‌ی فجیع و غیرانسانی اهواز، اعلام می‌کنیم که زحمت‌کشان و طبقه‌ی کارگر در خوزستان علی‌رغم تمامی تفاوت‌های نژادی و قومی‌ـ‌مذهبی، اما به‌یک‌سان مورد ستم و نابرابری‌های طبقاتی قرار دارند؛ چون‌که شکاف طبقاتی، بی‌كاری، گرسنگی و فقر ـ نژاد و مذهب و جنسیت نمی‌شناسند.

 

با آرزوی دنیایی عاری از هرگونه خشونت

رضارخشان ـ فریدون نیکوفرد

از اعضای شاغل هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

31/6/1397

یادداشت‌ها

خاطرات یک دوست- قسمت یکم

 

دوست عزیزم!

تعجب نکن، در این مرحله از زندگی و این کم و کیفی که توانستم از زندگی بیاموزم، و درک روشن و یا حتی نیمه‌روشنی از آن داشته باشم، بی‌تعارف تو عزیز منی!

ادامه مطلب...

ارعاب و خشونت محصول نظام سرمایه‌داری است

ما معتقدیم کسی‌که دست به‌خشونت می‌برد، می‌ترسد. کسانی‌که در این دوره متوسل به‌اسلحه می‌شوند نه تنها مشروعیتی ندارند، بلكه مخالف آزادی و رسیدن زحمت‌كشان به‌حقوق خود [نیز] هستند. تفنگ در دستان سركوب‌گران است و زحمت‌كشان سلاح‌شان در كارهای جمعی و به‌طور مشخص اعتصاب و کارهای مدنی است. ادامه مطلب...

[پیش‌نهادی] به‌رضا رخشان:

درباره مبارزات کارگران هفت‌تپه پیش از این همه ما از لنین یاد گرفتیم که مبارزات کارگری در سه مرحله‌ی آگاهی تکوین و انکشاف می‌یابد:

ادامه مطلب...

دستمزدهای پایین‌تر از خط فقر تحقیر آدمیت است

در حالی‌که مذاکرات در کمیته‌ی دستمزد جهت تعیین میزان افزایش سالیانه حقوق کارگران، هم‌چنان ادامه دارد و هنوز توافقی هم حاصل نشده است، لازمست مطالبی را عنوان نماییم. اول این‌که، کارگران فاقد تشکل‌های مستقل کارگری هستند و قطعاً نمایندگانی که از طرف طبقه کارگر در ایران در کمیته‌ی دستمزد حضور دارند (منظور خانه کارگر و شورای اسلامی کار می‌باشد) به‌علت ساختار غیرمستقل خود به‌هیچ عنوان نماینده واقعی طبقه کارگر نیستند.

ادامه مطلب...

متأسفانه آقای ربیعی ماند

 

امروز جلسه‌ی استیضاح وزیرکار در مجلس برگذار شد که متأسفانه این استیضاح به‌جایی نرسید و سرانجام آقای ربیعی با اختلاف دو رأی هم‌چنان درین وزارتخانه ماند. وقتی عمل‌کرد پنج‌ساله‌ی آقای ربیعی را بررسی می‌کنیم، فقط می‌توانیم از کلماتی نظیر فاجعه و هولناک استفاده کنیم. مانند فاجعه کشتی سانچی و سقوط هواپیمای تهران یاسوج که هم کشتی سانچی وهم هواپیمای مسافربری جز زیرمجموعه‌های وزارت کار بودند. من نمی‌دانم درین مملکت چقدر باید ازین دست اتفاقات ناگوار بیافتد تا ببینیم مسئول مربوطه استعفا دهد ویا بر کنار گردد؟

ادامه مطلب...

* مبارزات کارگری در ایران:

* ترجمه:


* گروندریسه

کالاها همه پول گذرا هستند. پول، کالای ماندنی است. هر چه تقسیم کار بیشتر شود، فراوردۀ بی واسطه، خاصیت میانجی بودن خود را در مبادلات بیشتر از دست می دهد. ضرورت یک وسیلۀ عام برای مبادله، وسیله ای مستقل از تولیدات خاص منفرد، بیشتر احساس میشود. وجود پول مستلزم تصور جدائی ارزش چیزها از جوهر مادی آنهاست.

* دست نوشته های اقتصادی و فلسفی

اگر محصول کار به کارگر تعلق نداشته باشد، اگر این محصول چون نیروئی بیگانه در برابر او قد علم میکند، فقط از آن جهت است که به آدم دیگری غیر از کارگر تعلق دارد. اگر فعالیت کارگر مایه عذاب و شکنجۀ اوست، پس باید برای دیگری منبع لذت و شادمانی زندگی اش باشد. نه خدا، نه طبیعت، بلکه فقط خود آدمی است که میتواند این نیروی بیگانه بر آدمی باشد.

* سرمایه (کاپیتال)

بمحض آنکه ابزار از آلتی در دست انسان مبدل به جزئی از یک دستگاه مکانیکى، مبدل به جزئی از یک ماشین شد، مکانیزم محرک نیز شکل مستقلی یافت که از قید محدودیت‌های نیروی انسانی بکلى آزاد بود. و همین که چنین شد، یک تک ماشین، که تا اینجا مورد بررسى ما بوده است، به مرتبۀ جزئى از اجزای یک سیستم تولید ماشینى سقوط کرد.

top